سند طلق (آزاد یا تام یا مطلق ): یعنی مطابق سند در ان آپارتمان یا ملک، هم صاحب زمین و هم اعیان هستید و زمین وقفی نیست و مالک دیگری نیز ندارد.
سند مشاع: سند بخشی از ملک شش دانگ مشترک است. (مالکین در هر ذره آن مشترکاند)
سند مفروز: مربوط به کل ملک شش دانگ با حدود مشخص شدهاست.
سند بنیادی (مصادرهای): سابقه مصادره دادگاه برای ستاد اجرایی فرمان امام(ره) و بنیاد مستضعفان وغیره را دارد.
سند اعیان: برای ساختمان و هر احداثاتی روی زمین (عرصه)است.
سند عرصه: فقط برای زمین است. (احتمالا زمین وقفی است و اعیان نیز دارد)
سند وقفی: عرصه ملک وقف است و مستاجر اجاره میدهد.
سند ورثهای: بعد فوت مالک برای ورثه مطابق برگه انحصار وراثت ، سند نگرفتهاند .
سند قولنامهای: قرارداد عادی و غیر رسمی میباشد.
سند المثنی: مفقودی ، سرقت ، تخریب یا آتش سوزی سند المثنی و جایگزین صادر میشود .
سند معارض: برای تمام یا بخشی از ملک یا تمام حقوق ارتفاقی ، دو بار سند مالکیت صادر شده باشد.
سند مجعول: سند جعل شده است.
سند شورایی: سند عادی که شورای محلی صادر کرده است.
سند ۱۴۷ ای: منظور ماده ۱۴۷ اصلاحی قانون ثبت است بدلیل موانع قانونی تنظیم سند برای اعیان و اراضی خاص، مالک و متصرفین با توافق قولنامه ها ، از اداره ثبت تقاضای صدور سند کرده اند و طی تشریفات و شرایطی، سند صادر شدهاست.
سند ذمهای: سند حاکی از تعهد مدیون به پرداخت وجه نقد یا تحویل جنس و یا تعهد به فعل معین که دراصطلاحات ثبتی در معنی مقابل اسناد مربوط به معاملات با حق استرداد یا شرطی بکار میرود.
سند اجرای ثبت: سندی که توسط اجرای ثبت توقیف شده یا انتقال داده شود.
سند انتقال اجرایی: بعد از مزایده مال مورد مزایده به موجب سند رسمی به برنده مزایده و یا بستانکار منتقل می شود که به آن سند انتقال اجرایی میگویند.
سند رهنی: سند رسمی که متضمن عقد رهن باشد و بیشتر در رهن غیرمنقول بکار رود.
سند چله جنگلی: یک سند عرفی و غیررسمی است که بین مردم محلی برای مالکیت یا بهرهبرداری از زمینهای جنگلی (اغلب در شمال ایران) رد و بدل میشود. این سند معمولاً ثبت رسمی ندارد و از نظر قانونی اعتبار قطعی ندارد، مگر در موارد خاصی که مالکیت عرفی اثبات شود.
سند شرطی: سند رسمی که متضمن بیع شرط باشد که بایع ، ثمن را که وجه نقد است در موعد مقرر پرداخت نماید و یا شرط دیگری در ان لحاظ شده است.

